“Mama, dit pretpark krijgt van mij een 10”
- 25 mei
- 4 minuten om te lezen
Het ontdekken van attractiepark Europa-Park in het Duitse Rust is voor Travelution-redacteur Laura Tenret met haar gezin een avontuur. Een overnachting in het westernstadje Silver Lake City, waar in juni een nieuwe uitbreiding opent, maakt de beleving af.
“Jaaaaah, ik zie de achtbaan al!” Tweestemmig gejoel klinkt vanaf de achterbank. En inderdaad, boven het rustige dorpje Rust torenen de achtbanen van Europa-Park indrukwekkend hoog. Dit Duitse pretpark ligt in het Zwarte Woud, vlak bij de Franse grens, op drie kwartier rijden van Straatsburg. Topbestemming an sich voor een paar dagen, maar ook ideaal als tussenstop tijdens een vakantie richting Zuid-Europa bijvoorbeeld. Zo combineren wij Europa-Park eerst met een paar dagen natuur en gastronomie in de Elzas, daarna pret in het pretpark. Of: beleven, want Europa-Park profileert zich als ‘belevenis-resort.’
En beleven is het, want voor ons - net als voor nogal wat Nederlanders nog onbekend met het op een na best bezochte attractiepark van Europa - is het een avontuur. Drie dagen park (één dag is veruit niet genoeg), inclusief het bijbehorende waterpark Rulantica, en twee nachten in Tipi Town in Silver Lake City. In dit heuse westernstadje geen voorbij dwarrelende tumbleweeds: de vernieuwing van het bestaande Camp Resort en uitbreiding van het campinggedeelte bruist juist van de levendigheid, met saloons en kampvuurtjes in de avond.
Je kunt er overnachten in een tipitent, huifkar of blokhut. In juni komen daar nog 119 gloednieuwe kamers in de Riverside Western Lodge bij. Wij slapen in een houten blokhut: basic met stapelbedden en (spic en span) sanitaire voorzieningen tegenover ons, maar goed te doen want na een dag pretpark is het slapen als een blok (tip: neem oordoppen mee want de buurman in de aangrenzende blokhut was die blokken aan het zagen).
Cowboys op de vuist
Ontbijten doen we in Diner Station, een van de nieuwe horecagelegenheden in Silver Lake City. Aan het gedetailleerde interieur is de investering van 70 miljoen euro in dit nieuwe gedeelte alleen al terug te zien: in de werkelijk prachtige stationsrestauratie bevinden de tafels zich in treincoupés. Terwijl we ontbijten zien we vanuit het ‘treinraam’ wildwesttaferelen als cowboys die met elkaar op de vuist gaan. Ook staat in het echt de sheriff ineens naast onze tafel op zoek naar ontsnapte gevangenen.
In de paar minuten lopen naar het park horen we al gegil uit de Silver Star die boven de parkeerplaats dendert. Deze 73 meter hoge hypercoaster, 130 km/uur en 4G-kracht, ligt in het nieuwe Monaco-gedeelte dat dit jaar rondom deze attractie is geopend. Het park telt achttien landen, verdeeld over themagebieden en maar liefst honderd attracties en shows. Van tevoren hadden we op de park-app al gegluurd wat er per land allemaal te beleven valt, maar eenmaal in het park laten we ons meevoeren door onze nieuwsgierigheid. De kinderen herkennen enkele attracties en dat kan, want het park - het familiebedrijf van de familie Mack - begon in 1975 als showroom voor andere pretparken. Inmiddels is het maar liefst tien keer uitgeroepen tot beste attractiepark ter wereld (!).
Groot is haar vreugde als er voor haar lengte van 1.21 meter veel “grotemensenachtbanen” zijn!
"Grotemensenachtbanen”
Daredevil-dochter van nog net 6 jaar duikt overal in en vindt alles leuk: ze vergaapt zich aan de betoverende wereld van de thema-ride naar de film Arthur en de Minimoys en wil vier keer in de kinderachtbaan Pegasus. Groot is haar vreugde als er voor haar lengte van 1.21 meter veel “grotemensenachtbanen” zijn. Haar favoriet: de stoere houten achtbaan Wodan in IJsland met een Noords mythologiethema. Juichend en klappend komt ze uit de ruige rit die met 100 km/uur naar beneden stort. “Mama, dit pretpark krijgt van mij een 10!”
Papa verbaast zich over de korte wachttijden: we bezoeken het park in de Nederlandse meivakantie en hoeven nergens langer dan 35 minuten te wachten, ook niet voor de populairste attracties. Het park heeft ook een VirtualLine; gratis virtueel in de wachtrij staan terwijl je elders in het park bent, maar met deze wachttijden is dat voor ons niet eens nodig. Ook valt hem op dat het park erg goed onderhouden en schoon is, inclusief de toiletten, en vindt hij de horecaprijzen “erg schappelijk voor een pretpark”. Onze waterrat van 11 is verguld met Rulantica: het bijbehorende gigantische waterpark dat op vijf minuten rijden van Europa-Park ligt. Deze waterwereld telt maar liefst vijftig glijbanen en attracties; zijn favorieten zijn het tuben (in een band van glijbanen) en Snorri’s VR-onderwaterbeleving, gevolgd door een drankje in een van de poolbars.
Aandacht voor detail
Mama / adrenalinejunkie heeft in de Kroatische achtbaan Voltron Nevera haar nummer een aller achtbanen gevonden. In deze langste lanceerachtbaan van Europa word je als testpersoon van wetenschapper Nicola Tesla ‘geteleporteerd’ (zo voelt het ook) en ervaar je zelfs een paar seconden gewichtloosheid. Ik verklap verder niks, maar bereid je ook voor op een plottwist halverwege de duizelingwekkende rit met zeven loopings. Over plot gesproken: de storytelling van de attracties is erg goed uitgevoerd: er is heel veel aandacht voor detail en alles klopt tot in de puntjes. Deze foodie is ook content met het culinaire aanbod per land: het park telt zeventig restaurants, bars en snackloketjes, variërend van 2-sterren tot buffet en meer - in FoodLoop wordt je eten zelfs aan tafel geleverd per achtbaan. Overal zijn snelle snackpunten met voor ieder wat wils: handig voor als de een trek heeft in iets Grieks, de ander Vlaamse friet wil of staat op een broodje Scandinavische vis.
We dineren in het uitstekende en uitgebreide mediterrane buffetrestaurant Antica Roma in hotel Colosseo, met uitzicht op wat verdacht veel op de imposante tribunes van het echte Colosseum lijkt. Een monorail brengt ons daarna terug tot vlak bij Silver Lake City. Terwijl we over het inmiddels gesloten park zoeven, zakken twee vermoeide maar blije hoofdjes op mijn schouder. “Weet je wat zo fijn is mama? Er is nog zoveel te zien! Ik wou dat het nu al morgen was…”
