Cuba sluit 73% van hotels; crisis verdiept zich

De toeristische sector van Cuba bevindt zich in een ongekende crisis. Volgens premier Manuel Marrero is 73 procent van de hotels op het eiland gesloten en is de sector door brandstoftekorten, sancties en operationele problemen vrijwel volledig tot stilstand gekomen.

Zeven hotelketens vertrekken

Zeven internationale hotelketens hebben hun activiteiten op Cuba beëindigd of sterk afgebouwd. Deze ondernemingen waren samen verantwoordelijk voor het beheer van ongeveer 46 procent van de hotelkamers die door buitenlandse partijen werden geëxploiteerd. Onder meer Meliá, Iberostar en verschillende andere internationale hotelgroepen hebben zich vanwege juridische, financiële en operationele risico’s uit de Cubaanse markt teruggetrokken.

De terugtrekking hangt nauw samen met aangescherpte Amerikaanse sancties tegen Cubaanse staatsbedrijven en aan de overheid gelieerde ondernemingen. Buitenlandse hotelbedrijven die samenwerken met deze organisaties lopen het risico zelf te worden getroffen door financiële beperkingen en sanctiemaatregelen.

Brandstoftekorten leggen toerisme stil

Naast de sancties wordt de sector getroffen door ernstige tekorten aan brandstof en elektriciteit. Hierdoor zijn hotels moeilijk te bevoorraden, vallen voorzieningen regelmatig uit en worden binnenlandse transfers en excursies beperkt. Ook internationale luchtvaartmaatschappijen hebben vluchten naar Cuba verminderd of tijdelijk opgeschort vanwege problemen met de beschikbaarheid van vliegtuigbrandstof.

Het aantal internationale bezoekers is in de eerste helft van 2026 sterk gedaald. Volgens officiële cijfers ontving Cuba tussen januari en juni ongeveer 58 procent minder toeristen dan in dezelfde periode van 2025. Daarmee zet de neergang door die na de coronapandemie al zichtbaar was.

Duizenden werknemers zonder werk

Door de sluiting van de hotels zitten naar schatting 25.000 werknemers thuis of zijn zij slechts beperkt inzetbaar. De gevolgen reiken verder dan de hotelsector. Ook restaurants, vervoerders, gidsen, excursiebedrijven en particuliere accommodaties worden geraakt door het sterk afgenomen aantal buitenlandse bezoekers.

Toerisme was jarenlang een van Cuba’s belangrijkste bronnen van buitenlandse valuta. De inkomsten zijn essentieel voor de import van brandstof, voedsel, medicijnen en andere goederen. De huidige terugval vergroot daardoor ook de economische problemen buiten de toeristische sector.

Amerikaanse sancties treffen ook burgers

Hoewel inefficiënt economisch beleid, beperkte marktwerking, achterstallig onderhoud en tekortschietende hervormingen mede verantwoordelijk zijn voor de crisis, vergroten de Amerikaanse sancties de problemen aanzienlijk. De maatregelen beperken niet alleen de handel met Amerikaanse bedrijven, maar schrikken door hun extraterritoriale werking ook banken, rederijen, leveranciers, luchtvaartmaatschappijen en investeerders uit andere landen af.

Daardoor worden internationale betalingen geblokkeerd, lopen importkosten op en wordt het voor Cuba moeilijker om brandstof, medicijnen, reserveonderdelen en voedsel te kopen. Ook internationale hotelketens lopen juridische en financiële risico’s wanneer zij samenwerken met Cubaanse ondernemingen die direct of indirect met de overheid zijn verbonden.

VN-mensenrechtenchef Volker Türk waarschuwde in juni 2026 dat de uitbreiding van de Amerikaanse sancties de Cubaanse bevolking op grote schaal schaadt en mensenlevens in gevaar brengt. Volgens de Verenigde Naties hebben de beperkingen op brandstof en internationale transacties directe gevolgen voor de beschikbaarheid van medicijnen, medische hulpmiddelen en andere essentiële voorzieningen.

Sanctiebeleid lijkt buitenproportioneel

Tegen deze achtergrond lijkt het Amerikaanse sanctiebeleid steeds moeilijker proportioneel te noemen. De maatregelen zijn officieel gericht tegen de Cubaanse regering en aan de staat verbonden ondernemingen, maar de zwaarste gevolgen komen in de praktijk terecht bij inwoners die nauwelijks invloed hebben op het politieke beleid.